Gdańsk: Naftoport jako kluczowa brama dostaw ropy do Polski

Oryginalna ilustracja wygenerowana przez AI: wizja logistyki naftowej nad Bałtykiem. Nie odwzorowuje rzeczywistego układu Naftoportu.

Przemysłowy jubileusz w Gdańsku opowiada część historii zmian w polskiej energetyce. W 2026 roku Naftoport świętuje 35 lat działalności jako samodzielna spółka, którą stał się w 1991 roku. Terminal należy obecnie do Grupy PERN, zarządzającej między innymi infrastrukturą transportu i magazynowania ropy.

Od morza do rafinerii

Rola terminalu wykracza poza nabrzeża. Ładunki docierają statkami, a infrastruktura jest połączona z rurociągami i instalacjami Grupy PERN. Ten system pozwala dostarczać ropę do polskich rafinerii oraz dwóch rafinerii w Niemczech.

Miasto Gdańsk podkreśla, że zmiana kierunków dostaw i odejście od rosyjskiej ropy zwiększyły znaczenie tej morskiej bramy. Dywersyfikacja dostaw zależy więc od całego łańcucha łączącego port z odbiorcami surowca.

Działalność na dużą skalę

W opublikowanym bilansie za 2025 rok podano 38,65 mln ton przeładowanej ropy i produktów naftowych. Na samą ropę przypadło 37,4 mln ton, co według operatora było rekordem w tej kategorii. Wielkości dotyczą poprzedniego roku i nie należy przedstawiać ich jako już osiągniętego wyniku za 2026 rok.

Szóste stanowisko w budowie

Naftoport buduje z Portem Gdańsk szóste stanowisko przeładunkowe. Ma ono umożliwić obsługę dużych tankowców klasy VLCC. PERN wskazuje dodatkową zdolność przeładunkową wynoszącą około dziewięciu milionów ton rocznie oraz większą rezerwę operacyjną.

Praktycznym celem jest uzyskanie większej elastyczności przy organizowaniu dostaw i utrzymaniu ciągłości operacji. Projekt pomaga zrozumieć miejsce Gdańska w polskiej gospodarce: port, rurociągi i rafinerie tworzą wspólny system logistyczny.